Blog Image

Just the Blog of Us...

america.jazzpodcast.nl

Verslag van onze reis langs "Old Man River" Mississippi...

De laatste etappe is gepland

On The Road... Posted on 05/05/2011 01:48:30

Nog twee dagen New Orleans en dan weer naar het noorden.
We hebben alle hotels en B&B’s geboekt. Als alles volgens plan verloopt gaat het volgende gebeuren:
– Vrijdag 2 uur rijden naar Breaux Bridge om nog een keer in de Zydeco te duiken tijdens het crawfish festival.
– Zaterdag 4 uur rijden naar Jackson, een belangrijke plaats in de bluesgeschiedenis en de hoofdstad van Mississippi. Blues dus, maar we weten nog niet waar of van wie.
– Zondag 4 uur rijden naar Memphis alwaar wij onze eigen muziekprestaties laten vastleggen in the Sun Studio.
– Maandag 4 uur rijden naar Nashville voor het laatste hoofdstuk: de Country. We verblijven dan een paar dagen in huis bij een componistenstel. Hopelijk kunnen we daar samen ook wat spelen.
– Donderdag weer 4 uur terug naar Mempis en 10 uur terug naar the Netherlands….



Hot Stuff in the Corn and Crab Bisque

Food... Posted on 05/05/2011 01:41:58

Vanmiddag zijn we naar een kookpresentatie geweest. Op zoek naar het geheim van de Cajun keuken. We zijn er niet helemaal achter gekomen, maar een aantal interessante zaken toch geleerd. En niet alleen over koken. Die Amerikanen kunnen het wel hoor, een verhaal vertellen. De masterclass kwam neer op een 90 minuten durende stand-up comedyshow van de kok over de geschiedenis van Louisiana en New Orleans terwijl hij een drie-gangenmenu kookte. Tussen de geschiedenislessen in werd het koken toegelicht. Deze hele show stond in het teken van de volgende stelling van onze kok: de geschiedenis wordt herschreven in het voordeel van de huidige heersers, de keuken van een streek kan niet herschreven worden en vertelt daarom het echte verhaal.
Hier onze chef/comedian William. Hij komt zelf uit Holland, Michigan en heeft ons met een fraai plaatsje gematst. In ruil daarvoor moesten we even voor de hele klas van 30 toeristen in het Hollandse spotlampje zitten. Prima.

Okee, wat is het geheim van de Cajun keuken. Ik zou zeggen: kom vooral een keertje bij ons eten, dan laat Willem het proeven. Maar nu wil Willem toch wel heel graag dat ik ter zake kom.
De Cajun keuken is in principe Frans Katholiek. Dat betekent in de uitleg van William:
1. De basis is de roux. En die mag in tegenstelling tot wat ik altijd van mijn moeder had geleerd, best bruin worden, ieder gerecht een eigen kleur roux.
2. Vervolgens wordt het bruinen van de roux op het gewenste moment gestopt met de heilige driee-enheid van ui, bleekselderij en groene paprika.
3. De paus is onmisbaar, dat is namelijk de knoflook.
4. Zonder de zegen van peterselie wordt het niet wat.
(serieus, zo zei hij het)
Verder zijn kruiden belangrijk, en daar komt het stukje dat we nog niet hebben achterhaald, welke kruiden zijn dat nou precies? William werd gesponsord door “Joe’s Stuff” en op de potjes met het kruiden mengsel stond als ingredient “Herbs”. In ieder geval ruim rode peper.



NOT the Place To Be…

Music... Posted on 05/05/2011 01:23:29

Allemaal juichverhalen over hoe leuk en gezellig het hier is en hoe vol van muziek deze stad is. Je zou bijna gaan denken dat er hier helemaal geen slechte muziek wordt gemaakt of gedraaid. Voor een ietwat objectiever en vollediger beeld: dat is bepaald niet zo. Er wordt hier heel erg goed gemusiceerd, maar ook heel erg slecht. Een drummer die een glanzende carriere als houthakker is misgelopen, een zangeres die haar stem beter had kunnen lenen aan een anti-muizen campagne, zo schrikbarend vals als zij een jankende kat imiteerde, terwijl ze waarschijnlijk dacht een verbluffend goede interpretatie van Billy Holiday weg te zetten, een gitarist die net de eerste les van het “fingerpicking for dummies” zonder al te veel succes had doorgewerkt en meende dat die schamele basis voldoende was voor een goedgevulde tip-bucket: je komt ’t hier allemaal ook tegen.

Maar wat spant de kroon? Bourbon Street! Pardon? Ja inderdaad: Bourbon Street!
De meest bezongen straat in New Orleans (en misschien ook wel in de rest van USA), waar het volgens de legenden allemaal is begonnen en waar je het muzikale Nirvana verwacht, blijkt nog een slag erger te zijn de het Damrak of het Rembrandsplein op zaterdagavond.
Knetterharde, trommelvlies-tergende kolereherrie uit zichzelf als music-bars aanprijzende etablissementen worden afgewisseld met hoerententen uit de Hustler-franchiseketen van Larry Flint, ook niet bepaald het toppunt van verfijning en goede smaak.

Het zal vroeger allemaal vast anders, beter, smaakvoller zijn geweest, maar ons zie je niet meer terug. Bourbon Street: defenitely NOT the place to be…