Blog Image

Just the Blog of Us...

america.jazzpodcast.nl

Verslag van onze reis langs "Old Man River" Mississippi...

Hot Stuff in the Corn and Crab Bisque

Food... Posted on 05/05/2011 01:41:58

Vanmiddag zijn we naar een kookpresentatie geweest. Op zoek naar het geheim van de Cajun keuken. We zijn er niet helemaal achter gekomen, maar een aantal interessante zaken toch geleerd. En niet alleen over koken. Die Amerikanen kunnen het wel hoor, een verhaal vertellen. De masterclass kwam neer op een 90 minuten durende stand-up comedyshow van de kok over de geschiedenis van Louisiana en New Orleans terwijl hij een drie-gangenmenu kookte. Tussen de geschiedenislessen in werd het koken toegelicht. Deze hele show stond in het teken van de volgende stelling van onze kok: de geschiedenis wordt herschreven in het voordeel van de huidige heersers, de keuken van een streek kan niet herschreven worden en vertelt daarom het echte verhaal.
Hier onze chef/comedian William. Hij komt zelf uit Holland, Michigan en heeft ons met een fraai plaatsje gematst. In ruil daarvoor moesten we even voor de hele klas van 30 toeristen in het Hollandse spotlampje zitten. Prima.

Okee, wat is het geheim van de Cajun keuken. Ik zou zeggen: kom vooral een keertje bij ons eten, dan laat Willem het proeven. Maar nu wil Willem toch wel heel graag dat ik ter zake kom.
De Cajun keuken is in principe Frans Katholiek. Dat betekent in de uitleg van William:
1. De basis is de roux. En die mag in tegenstelling tot wat ik altijd van mijn moeder had geleerd, best bruin worden, ieder gerecht een eigen kleur roux.
2. Vervolgens wordt het bruinen van de roux op het gewenste moment gestopt met de heilige driee-enheid van ui, bleekselderij en groene paprika.
3. De paus is onmisbaar, dat is namelijk de knoflook.
4. Zonder de zegen van peterselie wordt het niet wat.
(serieus, zo zei hij het)
Verder zijn kruiden belangrijk, en daar komt het stukje dat we nog niet hebben achterhaald, welke kruiden zijn dat nou precies? William werd gesponsord door “Joe’s Stuff” en op de potjes met het kruiden mengsel stond als ingredient “Herbs”. In ieder geval ruim rode peper.



The liquor store

Food... Posted on 27/04/2011 17:31:48

Als je bier wilt kopen kun je na 12 uur ‘smiddags terecht bij de supermarkt. Maar voor wijn moet je naar de liquor store. Een onooglijk schuurtje dat beveiligd is als een bank.
Door de tralies moet je de gewenste drank aanwijzen en door een luikje krijg je het aangereikt. Als je een leuk gesprek begint met de eigenaar, dan gaat de deur gewoon open. Hier een paar impressies:
De ingepakte fles voor in beeld is onze chileense wijn.

De store-owner wiens zoon in Amsterdam goed is verzorgd toen hij gewond was geraakt bij een of andere militaire oefening.



Let’s Talk Food…

Food... Posted on 27/04/2011 15:26:49

In ons hele blog tot nu toe nog geen woord over ’t eten. Nou ja, een opmerking van Esther dat ze zich verheugt op een home-cooked maaltijd in de Ernz Shack. That’s it!
We hadden de Ernz Shack uitgezocht omdat, volgens Bill en Gene, dat de Shack was met een complete keuken er in. Klopt. Alles was aanwezig: fornuis, pannen, koelkast; allemaal ouwe pruttel, maar ’t werkt. Je hebt geen state of-the-art equipment nodig om een eenvoudige doch voedzame maaltijd te bereiden. Dus, om met de locals te spreken: “I got into that kitchen and rattled them pot ‘n’ pans to get the mississ a decent meal….”
While she was sitting in the backyard, waiting for the things to come…

Wat je hier in de restaurants krijgt voorgeschoteld beantwoordt tot nu toe volledig aan de vooroordelen: grote lappen doorbakken vlees, enorme porties ribs met ladingen hot sauce en BBQ-sauce. Een uitzondering: de salade. Alles in Amerika is groot, behalve de salade die wordt geserveerd bij de maaltijd. In het beste geval krijg je een bakje ter grootte van een flink borrelglas, gevuld met cole-slaw, fijngehakte witte kool aangemaakt met met een moddervette dressing.

The (Food-)Times, They Are Changing…
We komen nu verder naar het zuiden en dat belooft veel. In een juke-joint in Memphis sprak ik met ene Barney, die mij wist te verzekeren dat het “Southen Food” het beste is wat je kan overkomen, als lekkerbek zijnde. En inderdaad, gisteren hebben we bij aankomst in Natchez gegeten in een plaatselijk restaurant, the Magnolia Grill, en daar werd Barney’s belofte meteen al ingelost: goed gekruide, niet te zoute, mooi op smaak gebrachte schrimps, geserveerd op smakelijke pasta en vergezeld door warme (!) groenten (courgettes en portobellos) in prettige hoeveelheden. Lekker! Kijken of ik hier nog aan koken toe kom?